سوراخکاری

سوراخکاری نوعی فرایند برش است که با استفاده از مته یک سوراخی با مقطع دایره ای روی قطعات ایجاد می شود. مته نوعی ابزار برش است که از مقاطع مختلف تشکیل شده که با سرعت گردش می کند. در اثر پیشروی، لبه های مته نیروی زیادی به قطعه وارد کرده و سوراخکاری انجام می گردد. حرکت برشی اولیه، چرخش مته است. در حالیکه پیشروی، حرکت مته در امتداد محور دوران آن به درون قطعه کار می باشد.

مته های مارپیچ دارای دو لبه برشی است که روی هر کدام از این دامنه ها یک لبه قرار دارد. برای فرایند سوراخ کاری نرخ براده برداری به سادگی برابر حاصلضرب مساحت سطح مقطع سوراخ مته کاری شده در نرخ پیشروی مته است.

معمولاً مته های مارپیچ برای سوراخ هایی با طول کمتر از پنج برابر قطر مناسب است. برای طول های بیشتر، برداشتن همزمان براده ها باعث بالا رفتن آن ها از خیاره می شود و رساندن روانکار به پایین قطعه مشکل خواهد بود. مته هایی که مختص سوراخ کاری سوراخ های عمیق هستند، غالباً دارای سوراخ های داخلی اند که با محور مته هم محور بوده به طوری که روانکار می تواند به لبه های برشی پمپ شود.

مهره (یراق)

مهره جسمی حلقه‌ای شکل، گرد یا چندضلعی است که داخل سوراخش رزوه شده است. مهره‌ها یراقی کمکی برای پیچ ها هستند تا به واسطه آنها پیچ‌ها سفت تر در مسیر پیچش خود بسته شوند. مهره و پیچ اصطلاحاً با حالت مادگی و نری درون هم چفت می‌گردند. رزوه و شیار مهره‌ها با رزوه و شیار پیچ‌ها باید دارای تناسب خاص برای چرخش صحیح پیچ درون مهره باشد. مهره‌ها معمولاً از جنس فولاد، آهن یا دیگر فلزات هستند اما برای پیچ‌های پلاستیکی مهره‌های پلاستیکی هم ساخته شده است.

انواع مهره:

مهره بلوطی

مهره لوله ای

مهره قاب دار

مهره گیره ای

مهره کوپلینگ

مهره عرضی

مهره لبه دار

مهره نصبی

مهره پیچی

مهره شکاف دار

مهره دو تکه

مهره روکش دار

اره دم روباه

اره دم روباه یا اره دستی برای بریدن طول چوب‌ها در امتداد الیاف آن و در یک خط مستقیم (اره شکاف‌زن) و یا برش عرضی عمود بر الیاف چوب (اره قطع‌کن) به کار می‌رود.

مشخصات

طول تیغه های این اره ۳۰ تا ۱۰۵ سانتیمتر و ضخامت آن معمولا ۰٫۸ تا ۱ میلیمتر است. اره قطع‌کن دم روباه را معمولا با دندانه‌های متوازی‌الاضلاع و اره شکاف‌زن را با دندانه‌های نوک تیز انتخاب می‌سازند.

جعبه ابزار (قابل حمل) و انواع آن

خب فکر کنم زمان آن رسیده تا این همه ابزاری را که خریده اید به یک جعبه ابزار خوب و مناسب منتقل نمایید . فراموش نکنید که هزینه خیلی زیادی را بابت خرید ابزارآلات مورد نیازتان پرداخت کرده اید لذا مهمترین اصل محافظت و نگهداری صحیح از این ابزارهاست . شاید یک جعبه ابزار مناسب و جادار بتواند محل خوبی برای نگهداری ابزارآلات شما باشد.

جعبه های ابزار امروزه دارای طراحی های بسیار جالبی شده اند . سازندگان این جعبه ها امروزه محولاتی تولید میکنند که به اندازه کافی جادار هستند و میتوان ابزارهای زیادی را داخل آن جا داد در ادامه به شما خواهیم گفت که انواع جعبه های ابزار به چه صورت است و جهت خرید و انتخاب یک جعبه ابزار مناسب چه نکاتی را باید رعایت نمایید:

انواع جعبه ابزار:
جعبه های ابزار تنوع زیادی در بازار دارد که به عقیده بنده انتخاب آن بیشتر سلیقه ای است . جعبه های ابزار عموماً به دو صورت فلزی و پلاستیکی ساخته میشوند . البته مدل پارچه ای و چوبی آن نیز در بازار موجود است که در این پست مورد بحث ما نخواهند بود. جعبه ابزارها سابق بر حسب طبقه تقسیم بندی میشدند اما امروزه با ظهور طراحی های نوین در این محصولات سایز بندی جعبه ها بر حسب اینچ ایجاد شده اند .

کدام انتخاب بهتر است ؟ فلزی یا پلاستیکی !!!
شاید این سئوال خیلی از دوستان عزیز من باشد که واقعاً کدام یک بهتر است . شاید خیلی از دوستانتان گفته باشند که خب معلوم است جعبه فلزی به مراتب از پلاستیکی بهتر است . هم استحکام بالاتر دارد و هم عمر بیشتر ! اما باید خدمت شما عرض کنم که خیر !!! این تصور کاملاً اشتباه است . اتفاقاً برعکس ! جعبه ابزار پلاستیکی به مراتب بهتر از جعبه فلزی است . من فکر کردم شاید بهتر باشد تا مزیت های جعبه پلاستیکی نسبت به جعبه فلزی را به صورت تیتر وار خدمت شما بیان نمایم :
1) جعبه های فلزی نسبت به نوع پلاستیکی ورزن خیلی بیشتری دارند که همین قضیه سبب میشود تا هنگام حمل و نقل وزن کل جعبه شما به مراتب بیشتر شود
2) جعبه های فلزی در هنگام برخورد ابزار در داخل جعبه ، پوشش رنگ خود را از دست خواهد داد و به مرور زمان اگر آب و یا رطوبت وارد جعبه شما شود باعث ایجاد زنگ زدگی میشود.
3) در صورت برخورد ابزار با درون جعبه به خاطر برخورد دو فلز صدای ایجاد شده به مراتب بیشتر از نوع پلاستیکی آن خواهد بود فکر کنید که در داخل اتومبیلتان یک جعبه ابزار فلزی دارید و بعد از گذر از هر دست انداز باید منتظر شنیدن صدای ناهنجاری از صندوق عقب خود باشید
4) جعبه ابزار های فلزی معمولاً محفظه نگهداری پیچ و مهره ندارند که همین مسئله سبب پراکندگی ابزار شما خواهد شد.

نکات مهم در انتخاب جعبه ابزار :
1) در جعبه های فلزی به ضخامت ورق ، نوع پوشش رنگ (حتماً الکترواستاتیک باشد ) و نوع یراق آلات مصرف شده روی آن دقت نمایید.
2) جعبه های پلاستیکی باید مستحکم و دارای لولاهای قوی باشند
3) جعبه ابزار فلزی ایرانی بخرید ، جعبه ابزار پلاستیکی ایرانی نخرید !!!!!
4) جعبه ابزاری مناسب است که دارای طبقه ها و محفظه های جداگانه باشد .
5) انتخاب جعبه ابزار سلیقه ای است . هرمدلی که خوشتان آمد اگر شرایط بالا را داشت بخرید!

تبر

تَبَر ابزاری است از آهن با دسته چوبی یا آهنی که با آن چوب را می‌شکافند و خرد می‌کنند. از نوعی تبر به نام تبر یخ نیز برای صعود از آبشارهای یخی یا یخچال‌های طبیعی استفاده می‌شود.

انسان چندین هزاره‌است که از تبر برای قطع درختان، خرد کردن و شکل دادن چوب، به عنوان جنگ‌افزار و ابزار نمادین در مراسم استفاده کرده‌است. تبرهای آغازین سری سنگی و دسته‌ای چوبی داشتند ولی پس از آن تبرهایی از جنس مس، برنج و آهن نیز ساخته‌شد. تبر نمونه‌ای از ماشین ساده است.

نوع کوچکتر تبر، تبرزین نام دارد که به عنوان زین افزار به پهلوی اسب بسته می‌شده‌است. در زبان فارسی واژه ناچَخ، (هم‌ریشه با ناشکه سانسکریت) به معنای نابودکننده، به‌کار رفته که به معنای نوعی تبر است.

قیچی

قِیچی ابزاری است که به وسیله آن پارچه، کاغذ، مو و اشیاء دیگر را می‌برند و دارای دو شاخه بُرنده‌است که از وسط به یکدیگر وصل شده‌اند، قیچی ابزاری آهنین و مرکب از دو تیغه برنده که بواسطه میخ یا پیچی آن دوتیغه روی هم قرار می‌گیرند و هر چیز جامدی را به کمک آن می‌برند.

قیچی از ترکیب دو نوع ماشین ساده یعنی گوه و اهرم تشکیل می‌شود.

نام‌های اصلی فارسی آن دوکارد، گاز و ناخن‌پیرای بوده که مدتی با نام عربی مقراض و در دورهٔ جدید در ایران با نام ترکی قیچی (در اصل قیچا) نامیده می‌شود. البته برخی ریشهٔ این واژه را قی‌چین یعنی ابزاری که قی شمع را می‌چیند دانسته‌اند که فرهنگ معین آن را درست نمی‌داند.

امروزه به خاطر کاربرد روستایی آن، واژهٔ دوکارد تنها برای اشاره به قیچی پشم‌چین به‌کار می‌رود. در اصطلاح خیاطان خرده‌پارچه‌هایی را که خیاط پس از برش لباس از پارچه جدا می‌کند و دیگر قابل استفاده نیست «دَم قیچی» می‌نامند. حالت فعلی از نام‌واژه قیچی به کمک فعل‌های کردن و زدن درست می‌شود.

انواع

انواع قیچی به دو نوع اصلی تقسیم می‌شوند:

• قیچی‌های خانگی: این نوع قیچی‌ها تیغه‌هایی با طول کوچک‌تر از ۱۵ سانتیمتر دارند و دسته‌های آن‌ها نیز همین اندازه‌است و جاانگشتی‌های تقریباً‌هم‌پهنا دارد. قیچی‌های سلمانی و آشپزخانه از این نوع هستند.
• قیچی‌های کار: این نوع قیچی‌ها تیغه‌هایی بلندتر از ۱۵ سانتیمتر دارند و معمولاً سوراخ جاانگشتی یکی از دسته‌های آن‌ها گشادتر است و برای چند انگشت جا دارد در حالی‌که دستهٔ دیگر آن‌ها سوراخی یک‌انگشتی دارد. قیچی‌های باغبانی و صنعتی از این نوع هستند.

انواع قیچی به طور کل این‌ها هستند: قیچی سلمانی - قیچی خیاطی - قیچی آشپزخانه - قیچی فرش - قیچی پانسمان - قیچی باغبانی - قیچی برقی - قیچی خودتیز - قیچی ورق بر - قیچی پشم‌زنی - قیچی قوطی بازکن - قیچی هیدرولیک.

پیشینه

قیچی به احتمال زیاد در حدود ۱۵۰۰ پیش از میلاد در مصر باستان اختراع شد. در خاورمیانه، قیچی از ۳ تا ۴ هزار سال پیش به کار می‌رفته است.

چنگک

چَنگَک، اَنْگُشْته یا چهارشاخ ابزار کشاورزی دسته‌داری است که دسته‌اش معمولاً از جنس چوب است و به دسته بیل و پارو ماند و به یک سر آن چهار شاخه نوک تیز معمولاً پولادین که اندکی خمیدگی دارند وصل شده‌است ازاین‌رو روی‌هم‌رفته به پنجه انسان و چنگال غذاخوری بی‌شباهت نیست (دلیل نام چنگک و انگشته هم همین است). شمار شاخه‌ها ممکن است پنج شاخه و بیشتر داشته باشد اما به همین نام چهارشاخ خوانده می‌شود و برای به باد کشیدن خرمن‌های کوفته بکار رود تا دانه را از کاه جدا گردانند.

اصولاً برزیگران از این ابزار برای بلند کردن و پرتاب کردن چیزهای سبک در کشتزار و انبار استفاده می‌کنند.

نام‌های دیگر

علاوه بر نام‌های بالا، این ابزار کشاورزی را گاه به نام‌های افشون، اوشین، شانه یا شنه، پنجه، هسک می شناسند.

کاربردهای دیگر

به خاطر شکل این ابزار، گاه از آن به عنوان افزار دفاع (به ویژه برای کسانی که توانایی خرید یا تهیهٔ شمشیر یا سلاح گرم را نداشتند) می‌شده‌است. برای هجو ترسایان، گاه در نمایش‌ها و تصویرها اهریمن یا اهریمنان را چنگک به دست به نمایش در می‌آورند. برخی از این ابزار استفاده‌های هنری و سیاسی نیز نموده‌اند.

رنده

واژه رنده در فارسی در دو معنی بکار می‌رود. یکی برای نامیدن یکی از ابزارهای درودگری و دیگری برای نامیدن یکی از وسایل آشپزی.

رنده گونه نخست بیشتر رنده دستی نامیده می‌شود و تیغه‌ای در زیر دارد که با کشیدن آن بر روی چوب عمل رندیدن چوب انجام می‌شود. به این کار اصطلاحآ رنده‌کاری می‌گویند. رنده در درودگری می‌تواند همچنین ابزار پیرامونی دیگری داشته باشد مانند رنده‌بند و رنده‌گیر که برای ثابت نگه‌داشتن رنده بر روی سطوح کاربرد دارند.

در معنی دوم رنده یکی از وسایل آشپزی است که برای رنده کردن مواد غذایی بکار می‌رود. مورد کاربرد آن بیشتر در رنده کردن پیاز، سیر و پنیر است. هدف از رنده کردن خوردنی‌ها، پخش یکسان آنها در بقیه غذاست.

ماشین‌کاری

ماشین‌کاری شکل دادن مواد با تراش و برش به وسیله ماشین های ابزار است.

مقدار قشری که از قطعه اولیه برداشته می‌شود تا قطعه صیقلی و نهایی ایجاد گردد، اصطلاحا تراش خور نامیده می‌شود. در ماشین‌کاری قطعات برحسب نوع کار از ماشینهای تراش، فرز، مته صفحه تراش، کله زنی،سنگ زنی، تیزکاری و سوراخ کن استفاده می‌شود که معمولاً این قطعات خود محصول فرآیندهای ریخته گری، آهنگری، نورد و غیره می‌باشند.

ماشین‌کاری فلز با وسایل تخلیه الکتریکی پرفرکانس نیز فرآیند نسبتاً جدیدی است که به میزان وسیعی بکار گرفته می‌شود. این روش برای ماشین‌کاری اشکال پیچیده و بریدن مقاطع نازک از نیمه رساناها و آلیاژهای وسایل فضایی بکار می‌روند.

صفحه تراشی، گرد تراشی، سوراخ کاری، فرز کاری، خان کشی، اره کاری و سنگ زنی از جمله فرآیندهای اصلی عملیات ماشین کاری محسوب می‌شوند.

صفحه تراشی: در این فرآیند ابزار برش توسط بازویی نگه داشته می‌شود و روی قطعه کار حرکت داده می‌شود. از آن عموما برای ایجاد سطوح تخت و عموما قطعاتی با ابعادهای بزرگ استفاده می‌شود. در این روش سطح قطعه کار از کیفیت مناسبی برخوردار نبوده و اصولا خشن بوده و نیز امروزه این روش کمتر مورد استفاده قرار می گیرد.

گرد تراشی: گرد تراشی فرآیندی است که طی آن سطوح خارجی استوانه‌ای و مخروطی ایجاد می‌شود.در فرآیند گردتراشی قطعهٔ کار در مقابل یک ابزار تراش تک لبه که بصورت طولی تغذیه می‌شود می‌چرخد. که بیشتر توسط ماشین های تراش این عمل صورت می پذیرد.

سنگ زنی :نوعی فرآیند برداشت ماده که مستلزم کنش قطعه کار با سنگ ساینده در سرعت بالا با عمق نفوذ کم می‌باشد. انواع روش های سنگ زنی با توجه به نوع ماده ی قطعه کار، وجود دارد. سنگ ها دارای مش(دانه)بندی های مختلف و در قطرها و اشکال گوناگون ساخته می شوند. انواع سنگ ها شامل: 1- سنگ انگشتی که دارای ابعاد معمولا کوچک و برای پرداخت مورد استفاده هستند. 2- سنگ زنی خزشی که برای سنگ زنی قطعاتی نظیر پره های توربین گازی بکار برده می شوند.

جوشکاری

جوشکاری یکی از روش‌های تولید می‌باشد. هدف آن اتصال دائمی مواد مهندسی (فلز، سرامیک، پلیمر، کامپوزیت) به‌یکدیگر است؛ به‌گونه‌ای که خواص اتصال برابر با خواص مادهٔ پایه باشد.

جوشکاری همچنین یکی از فرآیندهای اتصال دائمی قطعات (فلزی یا غیرفلزی)، به روش ذوبی یا غیر ذوبی، با بکارگیری یا بدون بکارگیری فشار، با استفاده یا بدون استفاده از ماده پرکننده می‌باشد. فرآیندهای جوشکاری به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: فرایندهای جوشکاری ذوبی و فرآیندهای جوشکاری غیر ذوبی.

فرآیندهای جوشکاری:

فرآیندهای جوشکاری با قوس الکتریکی

جریان الکتریکی از جاری‌شدن الکترون‌ها در یک مسیر هادی به‌وجود می‌آید. هرگاه در مسیر مذکور یک شکاف هوا(گاز)ایجاد شود، جریان الکترونی و در نتیجه جریان الکتریکی قطع خواهد شد. چنان‌چه شکاف هوا به‌اندازهٔ کافی باریک بوده و اختلاف پتانسیل و شدت جریان بالا، گاز میان شکاف یونیزه‌شده و قوس الکتریکی برقرار می‌شود. از قوس الکتریکی به‌عنوان منبع حرارتی در جوشکاری استفاده می‌شود. حرارت ایجاد شده در جوشکاری به دلیل حرکت الکترون ها در ستون قوس و بمباران الکترونی قطعه کار می باشد.روش‌های جوشکاری با قوس الکتریکی عبارت‌اند از:

• جوشکاری با الکترود دستی پوشش دار (SMAW)
• جوشکاری زیرپودری (SAW)
• جوشکاری با گاز محافظ (GMAW یا MIG/MAG)
• جوشکاری با گاز محافظ و الکترود تنگستنی (GTAW یا جوشکاری TIG)
• جوشکاری پلاسما

فرآیندهای جوشکاری مقاومتی

در جوشکاری مقاومتی برای ایجاد آمیزش از فشار و گرما استفاده می‌شود. گرما به‌دلیل مقاومت الکتریکی قطعات کار و تماس آن‌ها در فصل مشترک به‌وجود می‌آید. پس از رسیدن قطعه به‌دمای ذوب و خمیری فشار برای آمیخته دو قطعه به‌کار می‌رود. در این روش فلز کاملاً ذوب نمی‌شود. گرمای لازم از طریق عبور جریان برق از قطعات به‌دست می‌آید. روش‌های جوشکاری مقاومتی عبارت‌اند از:

• جوش نقطه‌ای
• درز جوشی
• جوش تکمه‌ای
• با استفاده از قالب

فرآیندهای جوشکاری حالت جامد

دسته‌ای از فرآیندهای جوشکاری هستند که در آن‌ها عمل جوشکاری بدون ذوب‌شدن لبه‌ها انجام می‌شود. در واقع لبه‌های تحت فشار با حرارت یا بدون حرارت در همدیگر له می‌شوند. فرآیندهای این گروه عبارت‌اند از:

• جوشکاری اصطکاکی

در این روش به‌جای استفاده از انرژی الکتریکی برای تولید گرمای مورد نیاز ذوب فلزات از انرژی مکانیکی استفاده می‌گردد. به‌این ترتیب که یکی از دو قطعه که با سرعت درحال دوران است به‌قطعهٔ دوم که ثابت نگه داشته‌شده تماس داده می‌شود. در اثر اصطکاک بین دو قطعه و تولید حرارت، محل تماس دو قطعه ذوب‌شده و لبه‌های تحت فشار با حرارت در همدیگر له می‌شوند.

• جوشکاری نفوذی
• جوشکاری با امواج فوق صوت

فرایند جوشکاری با گاز

گروه فرآیندهای جوشکاری است که در آن، اتصال با ذوب‌شدن توسط یک یا چند شعلهٔ گاز مانند استلن ا پروپان، با اعمال فشار یا بدون آن، با کاربرد فلز پرکننده یا بدون آن انجام می‌شود.

فرآیند جوشکاری با لیزر

در این روش از پرتوی لیزر برای جوشکاری استفاده می‌شود. در جوشکاری لیزری دانسیتهٔ انرژی فراهم‌شده، بسیار بیش‌تر از جوشکاری با دیگر فرایندها است.

از لیزرهای مختلفی مانند «زر گاز کربنیکی» یا لیزر یاقوت برای جوشکاری می‌توان استفاده کرد. دقت می شود که انرژی پرتو، آن‌قدر زیاد نباشد که باعث تبخیر فلز شود.

فرآیند جوشکاری با اشعه الکترونی

کاربرد جریانی از الکترون ها است که با ولتاژ زیاد شتاب داده شده‌اند و به‌صورت باریکه‌ای متمرکز به‌عنوان منبع حرارتی جوشکاری به‌کار می‌روند. به‌دلیل دانسیتهٔ بالای انرژی در این پرتو، منطقه تفدیده بسیار باریک می‌باشد و جوشی با کیفیت مناسب به‌دست می‌آید. این فرآیند به‌عنوان اولین فرآیند جوشکاری به‌کاررفته برای ساخت بدنهٔ جنگنده‌ها استفاده شد.

کنترل کیفیت و بازرسی

طبق طبقه‌بندی استانداردهای مدیریت کیفیت (ایزو ۹۰۰۰)جوشکاری جزء فرآیندهای ویژه طبقه‌بندی شده‌است که این نشان‌دهندهٔ این است که برای کنترل کیفیت و تضمین کیفیت این فرآیند ویژه می‌باید پیش‌بینی‌های خاصی انجام داد. به این منظور پیش از عملیات جوشکاری تمام پارامترها دخیل در فرایند شامل مواد اولیه(آلیاژها)، دستگاه و تنظیمات آن، مواد مصرفی و جوشکار بر طبق استاندارد (ایزو ۳۸۳۴ ) مورد ارزیابی و بررسی و تایید قرار می گیرند.

پیچ‌گوشتی برقی

پیچ‌گوشتی برقی (به انگلیسی: Screw gun) نام ابزاری است شبیه به دریل که برای باز یا بسته کردن پیچ‌ها به کار می‌رود.

دو نوع اصلی از پیچ‌گوشتی برقی وجود دارد، یک نوع که برای نصب دیوار خشک طراحی شده و نوع دیگر که طرح آن برای مقاصد کلی ساخت‌وساز پیش‌بینی شده‌است. پیچ‌گوشتی برقی دیوار خشک می‌تواند تا ۴ هزار دور در دقیقه بچرخد اما توان چرخش پیچ‌گوشتی برقی با کارکرد عمومی معمولاً ۲۵۰۰ دور در دقیقه است.

دریل چکشی

دریل چکشی یکی از انواع دریل است که به غیر از خاصیت گردشی می‌تواند به مته ضربه هم وارد کند. عمل ضربه‌زنی باعث خرد شدن مواد به‌نسبت شکننده خواهد شد و می‌تواند موجب افزایش سرعت دریل کردن و تلاش کمتر شود. دریل‌های چکشی معمولاً با نیروی برق کار می‌کنند اما استفاده از نمونه‌هایی که با باتری و بدون سیم کار می‌کنند رو به افزایش است. در «چکش‌های تخریبی» هم از همین فناوری استفاده می‌شود.

میخ‌پرچ

پرچیدن یا پرچ‌کردن در لغت به معنای پهن‌کردن سر میخ کوبیده‌شده‌است، به طوری که نتوان آن را از جایش بیرون کشید. میخ‌پرچ وسیله‌ای است که برای اتصال دو یا چند قطعه به یکدیگر استفاده می‌شود. دستگاه پرچ‌کن به وسیلهٔ میخ‌پرچ عمل پرچ‌کاری را انجام می‌دهد. پرچ‌ها در اتصالات دائمی که نیازی به باز و بسته شدن نداشته باشند استفاده می‌شوند. برخی از انواع میخ‌پرچ‌ها را می‌توان در جاهایی که تنها به یک طرف کار دسترسی داریم استفاده کرد.

انواع میخ‌پرچ و معیارهای انتخاب آن

هنگام انتخاب میخ‌پرچ‌ها باید به نیروهای کششی و برشی وارد بر قطعهٔ کار توجه کرد و متناسب با آن‌ها میخ‌پرچ‌هایی با قطر، جنس و در فاصله‌های مناسب انتخاب نمود. توصیه شده‌است که جنس میخ‌پرچ و قطعه‌کار مشابه هم باشند، مثلاً برای اتصال ورق‌های مسی بهتر است از میخ‌پرچ‌های مسی استفاده کنیم؛ برای اتصال قطعات فلزی میخ‌پرچ آلومینیومی معمولاً مناسب و رایج است؛ ولی اگر قرار باشد از میخ‌پرچ آلومینیومی برای اتصال یک قطعهٔ فلزی به یک قطعهٔ نرم یا شکننده استفاده کنیم (مثلاً در صندلی مدارس) بهتر است قطعهٔ نرم را روی کار قرار دهیم یا پشت قطعهٔ نرم از واشر استفاده کنیم، همچنین در این موارد استفاده از میخ‌پرچ‌های سرپهن (که به آن‌ها میخ‌پرچ‌های واشرسرخود، واشردار یا گل‌پهن نیز می‌گویند) مفید خواهد بود. یکی از عوامل بیرون‌زدگی میخ از قطعه‌کار و در نتیجه اتصال نامناسب ضعیف‌بودن قطعهٔ آخر است که برای رفع این مشکل از ورق‌های فلزی یا واشر در پشت کار استفاده می‌کنند.

طول میخ‌پرچ‌ها را از روی ضخامت قطعه‌کار و قطر میخ‌پرچ تعیین می‌کنند به طوری که معمولاً باید مجموع ضخامت قطعه‌کار و قطر پرچ برابر طول پرچ باشد. اگر طول پرچ بیش از حد نیاز باشد در کنار افزایش قیمت پرچ‌ها موجب افزایش تعداد مراحل پرچ‌کاری و اتصال نامطلوب قطعه‌کار خواهد شد. علت اتصال نامناسب در میخ‌پرچ‌های بیش از حد بلند این است که پیش از جمع‌شدن کامل پرچ، میخ قطع شده و اتصال کامل نشود.

میخ‌پرچ افشان

میخ‌پرچ افشان نوعی از میخ‌پرچ است که برای اتصال فوم یا قطعات نرم دیگر که نیاز به اتصال خیلی محکمی ندارند استفاده می‌شود. این میخ‌پرچ‌ها فشار پرچ را در سطح وسیع‌تری از کار پخش می‌کنند و مانع آسیب‌دیدن قطعه‌کار خواهند شد.

میخ‌پرچ آلومینیومی یا زنگ‌نزن

جنس میخ‌پرچ‌ها اغلب از آلومینیوم است اما جنس میخ داخل آن‌ها فولادی است. در محیط‌های مرطوب آن قسمتی از میخ فولادی که در داخل پرچ باقی مانده‌است ممکن است دچار زنگ‌زدگی شود و رنگ قطعه‌کار را عوض کند. برای مقابله با این مشکل از میخ‌پرچ‌های آلومینیومی استفاده می‌شود^.

میخ‌پرچ توپُر

یکی از قدیمی‌ترین انواع میخ‌پرچ‌ها هستند که به صورت یک استوانهٔ فلزی توپر ساخته شده‌اند و یک سر آن‌ها کمی پهن‌تر از قطر استوانه‌است. کاربرد این میخ‌پرچ‌ها در جایی است که استحکام زیادی مورد نیاز باشد، مانند بدنهٔ هواپیماها و پل‌های فلزی. برای استفاده از این میخ‌پرچ‌ها باید به طرف کار دسترسی وجود داشته باشد. برای ایجاد اتصال سر باریک میخ‌پرچ را توسط دستگاه مخصوص یا به وسیلهٔ ضربه تغییر شکل می‌دهند. استاندارد دی آی ان-۶۶۱ مشخصات فنی مورد نیاز این پرچ‌ها را معین کرده‌است.

میخ‌پرچ‌های نیمه‌خالی یا نیمه‌پر

میخ‌پرچ‌های نیمه‌خالی شبیه به میخ‌پرچ‌های توپر هستند ولی داخل آن‌ها خالی است و برای پرچ‌کردن آن‌ها به نیروی کمتری نیاز خواهد بود. استاندارد دی‌آی‌ان-۶۷۹۱ به معرفی مشخصات فنی این پرچ‌ها می‌پردازد.

میخ‌پرچ‌های توخالی یا پرچ کور

رایج‌ترین نوع میخ‌پرچ‌ها میخ‌پرچهای توخالی هستند که با دسترسی داشتن به یک طرف قطعه‌کار و با استفاده از دستگاه پرچ می‌توان از آن‌ها برای پرچ‌کردن استفاده کرد. این نوع پرچ‌ها نسبت به پرچ‌های توخالی و توپر بار کمتری را می‌توانند تحمل کنند. این میخ‌پرچ‌ها از دو قسمت میخ و بدنهٔ پرچ تشکیل شده‌اند که قسمتی از میخ در داخل بدنهٔ پرچ قرار گرفته‌است که این قسمت از قبل بریدگی دارد و به آن ناچ می‌گویند. با بیرون کشیدن میخ از داخل بدنهٔ پرچ به وسیله دستگاه پرچ‌کن، حجم بدنه افزایش می‌یابد و موجب اتصال کامل قطعات می‌شود. استاندارد ملی ۳۴۱۹ ایران به معرفی مشخصات پرچ کور با میخ شکستنی می‌پردازد.

قطر سوراخ پرچ‌کاری

اگر سوراخ ایجادشده در قطعه‌کار خیلی کوچک باشد نمی‌توان میخ‌پرچ را از آن عبور داد. همچنین اگر سوراخ بیش از حد بزرگ باشد موجب شل شدن محل اتصال یا بیرون‌زدگی میخ و عدم اتصال موفق قطعات می‌شود. سوراخ پرچ‌کاری باید قطری کمی بیشتر از ۰٫۱ میلی‌متر داشته باشد. باید در نظر داشت که در زمان پرچ‌کاری کمی قطر میخ‌پرچ افزایش می‌یابد و فضای خالی را پر می‌کند، در یک اتصال موفق متورم‌شدن بدنهٔ پرچ در داخل سوراخ به استحکام اتصال کمک می‌کند. قطر نامی میخ‌پرچ‌ها کمی از قطر واقعی آن‌ها کمتر است، بنابراین مثلا برای ایجاد سوراخ مناسب برای یک پرچ نمرهٔ ۴ استفاده از متهٔ ۴ (میلی‌متر) مناسب خواهد بود.

پرچ‌کن و روش استفاده از آن

پرچ‌کن دستگاهی است که میخ را در داخل سوراخ قطعه‌کار پرچ می‌کند. نمونه‌های رایج این دستگاه دارای پستانک‌های تعویض‌پذیر هستند که باید در هر عمل پرچ به گونه‌ای انتخاب شوند که قطر سوراخ پستانک کمی (و نه خیلی) بیشتر از قطر میخ‌پرچ باشد؛ معمولاً چند پستانک در اندازه‌های مختلف روی بدنهٔ پرچ‌کن نصب هستند که می‌توان آن‌ها را تعویض کرد. بزرگ‌بودن پستانک یکی دیگر از عوامل بیرون‌زدگی میخ و پرچ‌کاری ناموفق است. پیش از آغاز پرچ‌کاری باید پلیسه‌های حاصل سوراخکاری را زدود و قطعه‌کارها را با گیره یا ابزارهای دیگر تا حد امکان به هم نزدیک کرد تا اتصال محکمی ایجاد شود، وجود پلیسه‌ها می‌تواند پرچ را پاره کند. همچنین پرچ‌کن باید به صورت عمود روی قطعه‌کار قرار گیرد و پستانک باید بر روی قطعه‌کار چسبیده باشد.

پرچ‌کن‌ها از سازوکارهای مختلفی برای پرچ‌کردن استفاده می‌کنند، به عنوان نمونه پرچ‌کن ممکن است دستی با بادی (پنوماتیک) باشد.

شیلنگ

شیلنگ (به فارسی افغانستان : پایپ) نام یک لوله توخالی و انعطاف‌پذیر است که برای انتقال مایعات و یا گازها مورد استفاده قرار می‌گیرد. شیلنگ‌ها معمولاً از نایلون ، پلی یورتان ها و پلی تیلن ها ساخته می‌شود.

واژه‌شناسی

این واژه برگرفته از واژه آلمانی Schlange (تلفظ: اِشلَنگ) به معنای مار و همچنین به معنای صَف است.

فرچه سیمی

فرچه سیمی ابزاری است با دسته‌های استخوانی، پلاستیکی و یا چوبی که از تعداد بسیار زیادی رشته سیم فولادی سخت با کربن بالا ساخته شده‌است. از این ابزار برای ساییدن و پرداخت سطوح سخت مثل سنگ یا فلزات دیگر استفاده می‌کنند.

تیغ موکت بری و انواع آن

تیغ های موکت بری وسایل پرکاربردی هستند که بدون شک حضور آنها در هر جعبه ابزاری لازم و ضروریست . حقیقت امر اینست که این تیغها به غیر از موکت توانایی برش خیلی چیزهای دیگر را نیز دارند. کاتر ها در سایزهای مختلف ساخته میشوند که بعضی از آنها کاربرد ابزاری ندارند و معمولاً در دسته بندی لوازم التحریر قرار میگیرند این کاترها برای استفاده در جعبه ابزار به هیچ عنوان مناسب نیستند اما بعضاً مشاهده میشود خیلی از مردم از کاترهای مربوط به کاغذ برای انجام امور تعمیرات منزل نیز استفاده میکنند که خب کار بسیار خطرناکی است . کاترها دارای تیغ های برنده ای هستند که معمولاً در اکثر موارد قابل تعویض نیز میباشند. اگر تاکنون در جعبه ابزار منزل یا اتومبیل خود این وسیله را قرار نداده اید بهتر است بیش از این منتظر نمانید!!!!

انواع کاترها :
همانطور که در بالا نیز به آن اشاره شد کاترها در سایزبندی های مختلفی ساخته میشوند که تعدادی از آنها کاربرد ابزاری ندارند . به غیر از این از نظر شکل و عملکرد کلیه کاترها به یک شکل هستند . البته خاطرنشان میسازد کاترهای دیگری نیز در بازار موجود هست که به شکل پارو ساخته میشوند و کاربرد آنها در نظافت و پاک کردن شیشه میباشد . آن تیغ ها کاربردی متفاوت با کاتر مورد بحث ما دارد .همچنین خاطرنشان میسازد در ابعاد صنعتی کاترهایی وجود دارند که تیغ های انحنا داری را دارند این تیغ ها جهت انجام امور پلیسه گیری در کارخانجات تولید لوازم پلاستیکی مورد استفاده قرار میگیرند و لذا کاربردی برای جعبه ابزار شما نخواهند داشت.

نکات مهم در انتخاب کاتر:
1) دسته کاتر نباید مستقیم و راست باشد بلکه باید سر کاتر دارای یک منحنی باشد تا کار با آن راحت تر باشد.
2) در بازار کاترهایی با بدنه فلزی نیز موجود است . خرید آنها را توصیه میکنیم.
3)کاتر باید دارای محفظه ای جهت قرار دادن تیغ زاپاس باشد.
4) مکانیزم قفل شدن کاتر را حتماً قبل از خرید بررسی نمایید . اگر این مکانیزم ضعیف باشد میتواند باعث بروز جراحت هنگام کار شود.

توجه :

کاتر ابزار خطرناکی است هنگام کار با آن حتماً به نکات ایمنی توجه نمایید . کاتر اره نیست !!!!!!!!!!!

آچار آلن و انواع آن

آچارهای آلن در واقع آچارهای Hexagon هستند که به شکل نری ساخته شده و پیچهای آنها به شکل مادگی میباشد . نام آلن اقتباس شده از نام یک سیاستمدار آمریکایی به نام Alan Keyes میباشد که بر روی این آچار گذاشته شده است .
کاربرد مهم این آچارها بیشتر بر روی اتومبیل و دستگاههای صنعتی است . اما به عقیده بنده حضور یک ست آچار آلن در یک جعبه ابزار خانگی نیز خالی از لطف نیست . امروزه در بسیاری از لوازم خانگی بزرگ نظیر ماشین لباسشویی ، ظرف شویی و حتی یخچالها از این پیچ ها استفاده میگردد.

انواع آچارهای آلن :
این آچارها عموماً در چهار شکل در بازار یافت میشوند : آلن چاقویی ، آلن حلقه ای ، آلن کمربندی و آلن پیچ گوشتی . تمامی این آچارها در واقع به یک شکل و سایز هستند و تنها تفاوت آنها در دسته ها و کاور آنهاست . آلن چاقویی مانند چاقو های چند کاره از بغل باز میشوند . آلن کمربندی در یک کاور با بست کمربند قرار داده میشوند و آلن پیچ گوشتی همانطور که از نامش پیداست به شکل پیچ گوشتی ساخته میشود.
بهترین نوع کاور برای آچار آلن نوع کمربندی آن است چرا که دسترسی به آچارها و استفاده از آنها نسبت به دیگر مدلها به مراتب راحت تر است .

نکات مهم در خریداری آچار آلن :
1) اگر قصد خرید آلن کمربندی را دارید از کیفیت کاور آن اطمینان حاصل نمایید.
2) آچارهای آلن با توجه به طراحی خاصی که دارند ( به شکل L ) در اثر گشتاور وارده شدیداً تحت فشار قرار میگیرند لذا آچار انتخابی شما باید از جنس خوبی باشد.
3) در بازار آچارهای آلن رنگی نیز وجود دارد خرید آنها را توصیه میکنیم.
4) آچارهای آلن به شکل تکی نیز در بازار به فروش میرسند اما ست کامل آن که شامل 13 آچار است بسیار باصرفه تر است.

انبرقفلی و انواع آن

خیلی از مردم به اشتباه تصور بر آن دارند که انبرهای قفلی تنها یک مدل هستند در صورتی که چنین نیست .انواع مختلفی از انبرهای قفلی را در بازار داریم که با توجه به نوع استفاده دارای اشکال مختلفی هستند . انبرهای قفلی با توجه به نوع عملکردشان ملقب به این اسم شده اند . دز واقع این انبر ها بعد از تنظیم پیچ فک متحرکشان ، هم سایز قطعه میشوند و بعد از اعمال فشار بر روی قطعه قفل میشوند . این ابزار با توجه به عدم خارج شدنش از قطعه به ابزاری پرکاربرد به خصوص در داخل اتومبیل تبدیل شده است . به طور کلی انبر قفلی وسیله ای برای سفت یا باز کردن پیچ نیست . معمولاً از این وسیله جهت ثابت نگاه داشتن قطعاتی که آچار گیر ندارند استفاده میکنند. البته این گفته وحی منزل نیست . اگر لازم بود میتوانید از این ابزار برای سفت کردن پیچ نیز استفاده نمایید.

انواع انبرهای قفلی :
همانطو که در بالا نیز به آن اشاره کردم انبرهای قفلی انواع و اقسام مختلفی دارند که با توجه به نوع نیاز در بازار قابل خرید هستند . عمده این انبرها بدین شرح هستند : 1) انبرقفلی مهره گیر ( معمولی ) 2) قفلی دم باریک 3) قفلی کلمپ دار 4) قفلی فیلتر باز کن 5) قفلی جوشکاری
در تمامی این انبرها سایز بندی برحسب اینچ خواهد بود .

نکات مهم در انتخاب انبرقفلی :
1) Grip موجود در فک های انبرقفلی بسیار بسیار مهم است . به کیفیت آن هنگام خرید توجه ویژه داشته باشید.
2) انبرهای قفلی دارای یک پیچ تنظیم در پایین خود هستند . این پیچ به واسطه یک فنر اقدام به باز و بسته کردن دهانه ابزار مینماید . هنگام خرید کیفیت و جنس فنر مربوطه را به دقت بررسی نمایید.
3) انبرقفلی هایی که دارای دسته کلفت تر و یا بعضاً سیلیکون دار باشند به مراتب خوش دست تر هستند.
4) 99% انبرقفلی های موجود در بازار به رنگ استیل هستند . ایرادی ندارد اگر آچار شما رنگ و وارنگ نباشد . !!! مهم عملکرد آن است .
5) هنگام انتخاب انبرقفلی به جفت شدن دو فک بر روی یکدیگر توجه داشته باشید . برای تست میتوانید چند بار انبر را باز و بسته نمایید.

توجه:
کار کردن با انبرقفلی چندان بی خطر نیست . هنگام آزاد کردن قفل آن مراقب دستان خود باشید.درست است که کار کردن با این ابزار خیلی راحت و لذت بخش است . اما فراموش نکنید که تمام مهره های دنیا با این آچار باز نمیشوند .!!!!یه نگاهی به جعبه ابزارتان بندازید .. شاید آن آچارهایی که قبلاً خریداری کرده اید آماده خدمت به شما باشند !!!!

چکش ها و انواع آن

چکش ها در صنعت کاربرد بسیار زیادی دارند لذا در بازار انواع و اقسام آن را میتوان مشاهده نمود. چکش ها عضوی جداناپذیر از یک جعبه ابزار کامل هستند . با توجه به نوع استفاده و کاربرد آنها شما میتوانید بهترین چکش را انتخاب نمایید . چکشها در نگاه اول ابزار بسیار ساده ای به چشم می آیند اما امروزه مهندسین طراح بر روی چکشها مطالعات زیادی انجام داده اند . در حال حاضر طیف وسیعی از انواع چکشها با کاربردهای متفاوت در بازار موجود است .
انواع چکش :
چکش ها معمولاً بر اساس دو عامل وزن و نوع کاربردشان طبقه بندی میشوند.
از نظر وزن معمولاً چکش ها با واحد اونس دسته بندی میشوند . چکش های خانگی معمولاً 10 یا 12 اونس هستند. البته چکشهای 16 اونسی نیز برای کاربردهای خانگی نیز استفاده میشوند.
از لحاظ نوع کاربرد چکش ها شامل : میخ کش دار ، سر تیز ، ساچمه ای ، پتکی و گوه ای میشوند که خب طبیعتاً هر کدام کاربرد خاص خود را دارند. دسته چکشها در اکثر موارد از جنس چوب اشباع شده است اما در چکشهای گران قیمت تر دسته از جنس استنلس استیل میباشد.
نکات مهم در انتخاب چکش :
1) سر چکش باید سطحی صاف و صیقلی داشته باشد . در غیر اینصورت هنگام ضربه زدن تیر شما خطا خواهد رفت. حتماً هنگام خرید به این نکته توجه داشته باشید.
2) اگر چکش با دسته چوبی خریداری میکنید توجه داشته باشید که دسته چکش انتخابی شما حتماً از چوب اشباع شده ( توسط روغن ) باشد در غیر این صورت به دست شما آسیب خواهد رسید.
3) مهمترین اصل در انتخاب چکش خوب محل اتصال دسته به وزنه چکش است . محل اتصال باید به خوبی هم پوشانی داشته باشد تا دسته چکش از وزنه رها نشود .
4) اگر برای جعبه ابزار منزل قصد خرید چکش دارید نوع میخ کش آن مناسب تر است اما در صورت استفاده در اتومبیل پیشنهاد ما نوع گوه ای چکش است !
5) اگر استفاده شما از چکش تنها کوبیدن میخ باشد نیازی نیست تا چکش سنگین خریداری نمایید . چکش سنگین دست را زود خسته میکند ، خطای ضربه آن بالاتر است و قیمت بالاتری نیز دارد .
توجه :
پتک ها چکشهایی هستند که وزن آنها بالای 25 اونس باشد و نوع وزنه آن معمولاً به شکل یک پارچه یا گوه دار میباشد . کاربرد پتک تنها برای تخریب است . از آن به عنوان میخکوب استفاده نکنید !!!

پیچ گوشتی ها و انواع آن

بدون شک پیچ گوشتی ها نیز از اهمیت بسیار بالایی در یک جعبه ابزار برخوردار هستند . امروزه در هر خانه ای اگر هیچ ابزاری نباشد حتماً یک پیچ گوشتی وجود دارد . در واقع میتوان پیچ گوشتی ها را عمومی ترین ابزار دستی معرفی کرد . دقیقاً یکی از مشهود ترین ضعفها در شناخت ابزار مربوط به همبن ابزار میباشد . چرا که بسیاری از مردم این تصور را دارند که با یک پیچ گوشتی میتوان تمام پیچهای دنیا را باز کرد .!!!!!!! ما در ادامه این پست به شما توضیح خواهیم داد که این تصور چرا نادرست است و راهکار مناسب برای باز کردن پیچ کدام است ....

انواع پیچ گوشتی ها :
پیچ گوشتی ها دسته بندی و انواع مختلفی دارند . لذا دسته بندی آنها معمولاً به چندشکل انجام میپذیرد  :
الف) نوع پیچ : چهارسو ، دوسو(تخت) ، ستاره ای، خورشیدی و سه پر
ب ) نوع عایقی : ترمینالی( مخصوص کار با جریان برق ) و معمولی
ج) ضربه پذیری : چکش خور تشتکی ، چکش خور فولادی و معمولی
طبیعتاً نوع نیاز مصرف کننده و دایره فعالیت وی میتواند در انتخاب پیچ گوشتی تاثیر گذار باشد . هر کدام از دسته بندی های فوق مناسب برای یک نوع پیچ و یا یک نوع کار هستند.
پیچ گوشتی ها نیز با توجه به سایز پیچ دسته بندی میشوند ؛ پیچ گوشتی های تخت یا دوسو معمولاً برحسب میلیمتر سایزبندی میشوند که در واقع همان اندازه چاک پیچ است . به عنوان مثال پیچ گوشتی 4 میلیمتر تخت مناسب برای باز کردن پیچ با چاک 4 و 5 میلیمتر است.پیچ گوشتی های چهارسو معمولاً با PH سایز بندی میشوند که از سایز PH0 تا PH3 در رده بندی استاندارد قرار میگیرند . سایر پیچ ها نیز معمولاً برحسب استاندارد های شخصی سایز بندی میشوند اما در اکثر موارد کد T برای پیچ گوشتی های خورشیدی و کد PZ یرای پیچ گوشتی های ستاره ای است .
نکات مهم در انتخاب پیچ گوشتی:
1) همانطور که در بالا اشاره شد هر پیچ گوشتی برای باز کردن پیچ مناسبش ساخته شده است . لذا هنگام خرید پیچ گوشتی انتخاب حداقل 8 سایز ( 5 عدد تخت و 3 عدد چهارسو ) الزامی است.
2) جنس سر پیچ گوشتی حتماً باید کروم وانادیوم و دارای آهنربا باشد.
3) دسته پیچ گوشتی را از حیث وجود هرگونه پیلیسه بررسی نمایید.
4) دسته پیچ گوشتی در گشتاور و نیروی وارده بر پیچ نقش مهمی را ایفا میکند . هنگام خرید به این نکته خیلی زیاد توجه نمایید.
5) اگر قصد خرید پیچ گوشتی ضربه خور را دارید حتماً توجه نمایید تا پیچ گوشتی شما فقط دارای تشتک نباشد بلکه داخل بدنه پیچ گوشتی نیز دارای آلیاژ فولادی باشد .
6) بدنه پیچ گوشتی باید طوری باشد که دست در آن لیز نخورد لذا از فروشنده جنس دسته را جویا شوید دسته های Soft Finish یا سیلیکونی در این مورد بهتر عمل میکنند.

توجه :
استفاده نادرست از پیچ گوشتی نه تنها میتواند منجر به بروز حادثه برای شما شود بلکه میتواند باعث ار بین رفتن ابزار و حتی پیچ شما شود . لذا باز هم تاکید میکنم برای باز کردن هر پیچ از پیچ گوشتی مناسب استفاده نمایید . برای باز کردن پیچ 14 میلیمتری از فازمتر استفاده نکنید !!!!! پیچ های ریز را هم با چاقو یا تیغ موکت بری باز و بسته نمیکنند !!!!